อาหารบนเครื่องบิน

       ไม่ทราบว่าผู้อ่านรู้หรือเปล่าว่าผมนั้นเคยทำงานอยู่กับการบินไทยมายาวนานถึง 17 ปี และถ้าอยู่ต่ออีกแค่ 2-3 ปี ผมและครอบครัวก็จะได้รับสิทธิบินฟรีไปตลอดชีวิตเลยครับ
       
        แต่ผมตัดสินใจลาออก และก็ทิ้งสิทธิตั๋วฟรีตลอดชีพที่ว่านั้นเสีย เพราะเอาเข้าจริงๆ แล้ว ผมทำงานที่การบินไทยก็ไม่ได้หวังจะได้ตั๋วฟรีอยู่แล้ว
       
        ผมได้เพื่อนดี พบคนดีๆ สภาพแวดล้อมการทำงานดี เจ้านายก็ดี ได้เรียนรู้จากมืออาชีพอย่างคุณฉัตรชัย บุญยะอนันต์ นี่ฝีมือที่วงการบินทั่วโลกรู้จักดี
       
        ผมกับคุณฉัตรชัยช่วยกันทำงานชิ้นหนึ่ง คือให้วงคาราบาว แต่งเพลงอมตะ “รักคุณเท่าฟ้า” ไงครับ
       
        ในช่วงที่ผมอยู่การบินไทย จะมีคนมาดูงานที่การบินไทยสม่ำเสมอ
       
        ยอดฮิตคือ ครัวการบินไทย
       
        เวลานี้มี ฝรั่งสแกนดิเนเวีย ชื่อลามกดีแท้ คือ แกชื่อ “ฟัก” เฮมิงสัน ครับ
       
        คุณ “ฟัก” นี้ เวลาเขียนเป็นภาษาอังกฤษ ต้องเลี่ยงเขียนว่า Fak มิใช่ Fuck เพื่อให้ออกเสียงตรงตามภาษาไทย
       
        อย่างไรก็ตาม มิสเตอร์ฟัก ทำงานเป็นใหญ่ที่ครัวการบินไทย
       
        สายการบินทั่วโลกเกือบทุกสายการบิน ใช้บริการคุณฟักทั้งนั้น เนื้อสันของการบินไทยนั้นขึ้นชื่อมาก
       
        อาหารบนเครื่องบินของการบินไทยได้รับรางวัลมากมายก่ายกอง
       
        อร่อย ถูกสุขลักษณะ เรามีห้องแล็บ ตรวจความสะอาด ความใหม่สดของผักสด ผลไม้ และเนื้อทุกชนิดชั้นดี สั่งจากนอกก็มี เพราะว่าไม่เสียภาษีครับ
       
        หมดยุคแรกๆ แล้ว เพื่อนร่วมงานผมคนหนึ่ง ซึ่งเดิมเคยเป็นพนักงานต้อนรับผู้โดยสาร แล้วทำงานดีได้เลื่อนชั้นไปเป็นผู้บริหารสูงขึ้นๆ กระทั่งย้ายมาบริหารครัวการบินไทย
       
        เพื่อนผมคนนี้ชื่อ คุณนิคม ระวียัน
       
        เป็นคนตรงไปตรงมาครับ
       
        ทำงานดี ลูกน้องก็รัก และก็เป็นคนมีฝีมือมาก
       
        คุณนิคม ระวียัน ชวนผมไปชิมอาหารของการบินไทยโดยให้ลองเมนูใหม่ๆ และแนะนำว่า รสอาหารนั้นไม่เปลี่ยน
       
        มีการปรับปรุงให้ดีขึ้นตลอดมา
       
        ซึ่งก็เป็นจริงในยุคที่คุณนิคมบริหารครับ
       
        ต่อมาผมเข้าใจว่า การแข่งขันสูงขึ้น บริษัทตัดค่าใช้จ่ายลงไม่น้อย
       
        ส่งผลกระทบให้อาหารบนเครื่องบินลดปริมาณและแม้ว่าคุณภาพจะไม่ลด
       
        แต่ว่าอาหารก็ไม่ได้ให้ดีเหมือนเมื่อก่อน
       
        ไม่มีเนื้อสันอร่อยๆ กินอีกแล้วครับ
       
        ครับ... เสียงบ่นจากผู้โดยสารก็มีมากเป็นธรรมดา ซึ่งผมเชื่อว่า ผู้บริหารการบินไทย ควรปรับปรุงนะครับ
       
        สำหรับอาหารการกินบนเครื่องบินนั้น ทั่วโลกถือเป็นเรื่องใหญ่พอกันแหละครับ
       
        ไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมา ธุรกิจการบินกังวลมากเกี่ยวกับปัญหาความปลอดภัยจากผู้ก่อการร้าย แม้แต่หนังสืออ่านเล่นหรือหนังสือพิมพ์ที่ผู้โดยสารนำติดตัวไป ยังต้องทิ้งไว้ก่อนขึ้นเครื่องบิน
       
        อยู่บนเที่ยวบิน 8-10 ชั่วโมง ไม่มีอะไรทำ นอกจากดูภาพยนตร์ ไม่งั้นก็ต้องกินอาหารบนเครื่องบิน หรือก็ต้องงีบละครับ
       
        พนักงานต้อนรับรู้ดีว่า อาหารบนเครื่องบินเป็นเรื่องที่ผู้โดยสารคาดหวังว่าควรมีคุณภาพดี และมีปริมาณพอเพียง
       
        แต่ในเที่ยวบินในยุโรป เวลานี้ไม่มีการเสิร์ฟอาหารแล้วครับ
       
        อย่างมากอาจมีเครื่องดื่ม ถั่วบ้าง หรือกาแฟ ชา สักแก้ว
       
        ไม่มีอาหารหนัก แม้แต่แซนวิชครับ
       
        แต่ถ้าเป็นเที่ยวบินไกลๆ อาหารก็มีให้กินเหลือเฟือและก็มีหลายมื้อด้วย
       
        สายการบินจึงแข่งขันกันในเรื่องอาหาร
       
        ใครเสิร์ฟมากน้อย ใครสั่งอาหารได้อร่อยกว่า
       
        แข่งกระทั่งขนมปัง และรสกาแฟ ชา รวมทั้งแชมเปญ ว่าเป็นชั้นดี เช่น คอมเปอร์ริยองญ์หรือเปล่า (ไทยเสริญนะครับ)
       
        เวลานี้สายการบินหลายสายถึงกับมียุทธศาสตร์ด้านบริการอาหาร
       
        เช่น สายการบินเกาหลี เสิร์ฟอาหารแบบผักอนามัย สิงคโปร์แอร์ไลน์ไปจ้างกุ๊กชั้นนำชาวอินเดีย สัญชีพ กาปูร์ มาเป็นกรรมการอาหารของสายการบิน
       
        สายการบินเดลต้าที่บินตรงจากสนามบิน JFK ถึงมุมใบ จะถูกเสิร์ฟอาหารโดยพ่อครัวชั้นนำ มิเชล เบิร์นสตีน
       
        สายการบินไชน่า เซาเทิร์น จัดเที่ยวบินเทศกาลอาหารบนเครื่องบินถึง 6,000 เที่ยวบิน เรียกว่ากินกันสำราญทุกเที่ยวบิน
       
        เอมิเรตส์ ก็ปรับและยกระดับบริการอาหาร โดยผู้โดยสารที่บินชั้นหนึ่งและชั้นธุรกิจจะได้รับอาหารปรุงโดยพ่อครัวจากโรงแรมชั้นหนึ่งในดูไบ
       
        สายการบิน VLM แห่งเมืองอันสเวิร์บ ผู้โดยสาร 80 เปอร์เซ็นต์ จะได้รับบริการอาหารว่างและอาหารประเภทสแน็ก และแถมด้วยเครื่องดื่มทุกเที่ยวบิน
       
        สายการบิน ANA ของญี่ปุ่นเห็นว่าอาหารเป็นเรื่องใหญ่ต้องอร่อยและดูสวยงาม
       
        แต่ก็มีข้อแนะนำเหมือนกันนะครับ ถ้าคุณไม่พอใจว่าจะได้รับบริการที่ “ดี” หรือ “พอเพียง”
       
        1) เอาอาหารโปรดของคุณไปเอง ปรุงด้วยความเผ็ดร้อนอย่างไรก็ได้ ใส่ภาชนะมิดชิดเก็บความร้อนเย็นให้ดี
       
        2) สายการบินทั่วไป สั่งอาหารเฉพาะให้คุณได้ หากคุณเป็นเบาหวาน ไม่กินเนื้อไม่กินผัก หรือแพ้ถั่ว แต่ต้องแจ้งเขาล่วงหน้า 24 ชม. ถ้ามีลูก ก็แจ้งว่าต้องการอาหารเด็ก/ต้องการนมสด/นมผง ฯลฯ
       
        3) ถามที่เช็กอินดูว่า จะให้บริการอาหารเมื่อไร และที่ไหน ส่วนมากจะเป็นครัวด้านหน้า ซึ่งคุณมีสิทธิเลือกอาหารก่อน (ถ้ามีให้เลือก) ถ้าคุณรู้ว่าคุณจะได้นั่งใกล้ๆ ที่จะเสิร์ฟอาหารก่อน
       
        4) ถ้าคุณไม่ทันสั่งอาหารเฉพาะ ก็พยายามเลือกที่นั่งใกล้ชั้นหนึ่งหรือธุรกิจ และถามว่ามีอาหารเหลือหรือไม่ เป็นไปได้ว่าเขามีอาหารดีๆ เผื่อให้คุณ
       
        5) พยายามเอาผลไม้แช่อิ่ม, ถั่ว ติดตัวไว้ ยามเครื่องบินดีเลย์ และถ้าคุณกินอาหารที่เขาเสิร์ฟไม่ได้ ก็ขอน้ำมะเขือเทศ, นมแทน จะอิ่มท้องได้
       
        6) ถ้าเที่ยวบินระยะยาว ควรกินอาหาร ถ้าหลับก็ขอให้เขาปลุก อย่าเพิ่งไปลดความอ้วนขณะเดินทางโดยเครื่องบินเลยครับ

Ref : www.manager.co.th